تارنمای تخصصی علوم زیستی و زیست حیاتی Vital Health & Environment - بیماریهای جانوری و پرندگان

خطرات بیماریهای مشترک بین طیور و انسنها را بشناسیم

دکتر مهرداد حلوایی — Sat, 17 Dec 2011 17:08:19 GMT

طیور بعنوان یکی از خوراکی های بشر امروز جایگاه ویژه ای را برای خود بوجود آورده است.

ولی آیا این پرندگان میتوانند برای ما انسانها مشکل ساز باشند؟

بیماری های مشترک بین انسان و طیور

بیماری های مشترک، بیماری هایی هستند که قابل انتقال بین انسان و حیوانات هستند. بچه های جوان و بزرگسالان پیر و افرادی که دچار فقر ایمنی هستند، بیشتر در معرض این گونه بیماری ها هستند. افرادی که فقر ایمنی دارند مانند کسانی که به بیماری های سرکوبگر ایمنی دچار هستند (ایدز) و یا کسانی که از دارو هایی که باعث ایجاد فقر ایمنی می شود (کورتون ها)، بیماری سرطان و یا کسانی که جنین سقط کرده اند، می باشد.

هر چند لیست تعداد بیماری هایی که مشترک است زیاد می باشد ولی به چند تا از آنهایی که اهمییت بیشتری دارند اکتفا می کنیم:

کلامیدیوز Chlamydiosis، سالمونلا Salmonellosis، کمپیلو باکتر Campylobacteriosis، نیوکاسل New castles، آلوئولیت آلرژیک Allergic Alveolitis ، مایکوباکتریوم Mycobacteriosis (Avian Tuberculosis) ، آنفولانزا Influenza، ژیاردیا Giardia و کریپتوسپوریدیوز Cryptosporidiosis.

کلامیدیوز:

عامل این بیماری کلامیدیا پسیتا است و یک باکتری داخل سلولی می باشد. این بیماری در خانواده طوطیان و انسانها سیتاکوزیس نامیده می شود. این بیماری در طوطی سانان تب پاروت هم نامیده می شود.

این بیماری علاوه بر انسانها و پرندگان، در گاوها، گوسفندان و خوک ها هم مشاهده می شود. اکثر انسان های که به این بیماری دچار می شوند، طوطی و یا کبوتر ویا بوقلمون در خانه نگه داری می کنند. این بیماری همچنین از انسانی به انسان دیگر هم منتقل می شود.

بزرگترین گونه ای که توانایی ایجاد بیماری را دارند از انسان و پرنده ها ایجاد شده است. گونه های که در موجوادات دیگر یافت شده است اغلب موجب بیماری نمی شوند.

عفونت از طریق مدفوع، ادرار، بزاق، ترشحات چشم و بینی و گرد و غبار پر ها منتقل می شود. این عفونت از طریق تنفس و یا خوردن دگر پرنده ها و یا انسان منتقل می شود. از طریق تخم نیز ثابت شده است که در مرغابی ها و غاز ها و بوقلمون ها منتقل می شود. دوره کومون این بیماری در پرندگان بین چندین ماه تا چندین سال متغیر است.

در پرندگان این بیماری با التهاب چشم ها و سختی در تنفس و ادرار سبز همراه است. ولی این بیماری همیشه در پرندگان همراه نشانی های خاصی نیست، این گونه پرندگان ناقل این بیماری هستند. هرگونه استرس وارد شده به پرندگان از قبیل استرس حمل و نقل، تغذیه ضعیف، بیماری های دیگر، ضعیف بودن عملکرد تهویه ها ویا تخم گذاری موجب بیدار شدن این باکتری وایجاد بیماری همراه است.

معمولا انسان ها در اثر ذرات عفونی معلق در هوا دچار التهاب می شوند. دوره کومون این بیماری در انسان بین 5 تا 14 روز است. علائم عمومی این بیماری در انسان تب آنفولانزایی، اسهال، لرزش، کونژکتیویت و زخم شدن گلو می باشد.

تست های تشخیصی متعددی وجود دارد ولی بهترین تست برای ردیابی این بیماری P.C.R است و حساسیت زیادی دارد.

داروهای مناسب این بیماری تتراسایکلین و داکسی سایکلین است. در انسان به مدت 3 هفته و در پرنده ها 45 روز تحت درمان قرار می گیرند.

سالمونلا:

سالونلا یک باکتری گرم منفی است که در انسان و پرنده ها و سایر حیوانات ایجاد بیماری می کند. این باکتری می تواند در خاک و آب مدت های زیادی زنده بماند.

تعداد زیادی از سروتایپ های سالمونلا که توانایی بیماری زایی دارند، شناخته شده است. تمامی سروتایپ ها قادرند در غذا ایجاد سم کرده و غذا را مسموم نمایند. وجود خود سالمونلا و سم تولید شده آنها، هر دو می تواند ایجاد بیماری کند.

بیماری سالمونلا در پرنده ها می تواند از طرق، خوردن غذا های آلوده ، آب و تخم مرغ های حاوی سالمونلا و یا از طریق پوسته تخم مرغ روی دهد. این باکتری ممکن است در مرغ ها و یا کبوتر ها باشد ولی آنها در ظار سالم هستند. عفونت در پرنده ها همراه با سستی، از دست دادن اشتها، نخوردن آب و گسترش آرتریت همراه است. در طوطی ها ممکن است که اسهال خونی ، افسردگی شدید ، افزایش سلول های سفید خون و سرانجام مرگ را در پی داشته باشد.

اغلب انسان هایی که به این بیماری دچار می شوند به دلیل آلودگی غذا به این باکتری و مخصوصا غذا هایی که از پرندگان خانگی و محصولات آنها تهیه شده است، می باشد. برای مردم دوره کومون این بیماری 6 تا 72 ساعت است. استفراغ، اسهال خونی، تب و کم آبی بدن از عوارض این بیماری است. بازگشت سلامتی در این بیماری 2 تا 4 روز است. سالمونلا از طریق انسان به انسان نیز می تواند منتقل شود. انسانهای آلوده به سالمونلا نیز می توانند سبب بیماری در پرنگان شوند.

تشخیص این بیماری در پرنده زنده مشکل است چون که پرنده ها به صورت متناوب دچار می شوند. آزمایشهای کشت میکروبی از کلواک و مدفوع در تشخص بیماری بسیار کمک کننده است.

درمان پرندگان آلوده به این بیماری توسط آنتی بیوتیک های قوی که در آزمایشهای کشت میکروبی حساسیت آنها تعیین شده است برای 3 تا 5 هفته صورت می گیرد. پرنده هایی که خوب می شوند ممکن است ناقل و حامل سالمونلا شوند.

آنتی بیوتیک ها معمولا در انسانها مصرف نمی شوند مگر در مواردی که تب و سپتی سمی وجود دارد.

آلوئولیت آلرژیک: این بیماری نام های زیادی دارد از جمله، پنومونی افزایش حساسیت، پنوموکونیوزیس و بیماری ریوی در کبوتران. این بیماری در انسانهای که نسبت به پر و یا غبار پر یا کسانی که با کبوتران سرو کار دارند دیده می شود. نشانه های این بیماری ممکن است در دو سال خود را نشان دهند ولی اغلب تا 10 الی 20 سال این نشان ها بارز هستند. این بیماری به سه شکل حاد، تحت حاد و مزمن دیده می شود. فرم حاد، در اثر استنشاق پر و یا غبار پر ویا در معرض مدفوع پرندگان در مدت 4 ساعت قرار داشتن، بوجود می آید. نشانه های فرم حاد، عطسه، سختی در تنفس، احساس سرما و تب است. اگر فرد از آن موقعیت زود بیرون بیاید، درمان خاصی نمی خواهد و نشانه های بیماری از بین خواهد رفت. در فرم تحت حاد فرد طی مدت زمان بیشتری در معرض موارد آلرژیک قرار دارد. سرفه های خشک و سختی تنفس رو به افزایش خواهد گذاشت. در این فرم نیز اگر فرد از موارد آلرژیک دور شود خود به خود بهبود پیدا خواهد کرد و علائم نیز از بین خواهد رفت. اگر فردی به صورت مداوم با موارد آلرژیک زا سر و کار داشته باشد به فرم مزمن دچار خواهد شد. این فرم دیگر قابل برگشت نیست و علائم آن نیز سختی در تنفس به صورت آشکارا پیش رونده ، عطسه خشک و کاهش وزن می باشد. آلوئولیت آلرژیک ظرفیت ششها را کاهش می دهد و سبب آسیب به آلوئول های ریه می شود. هر چند این بیماری در افرادی که به صورت ژنتیکی مستعد این بیماری هستند رخ میدهد، ولی می توان اقداماتی را برای کاهش در معرض قرار گیری در برابر موارد آلرژیک زا انجام داد. این موارد شامل تمیز کردن قفسها به صورت روزانه، شستوشوی مکرر پرندگان جلوگیری از ازدحام آنها، تهویه هوای مناسب و استفاده از سیستم های تمییز کننده هوا. کمپیلو باکتریوزیس: این بیماری در اثر باکتری کمپیلو باکتر ژژونی رخ می دهد. این باکتری، گرم منفی و دارای اسپور غیر متحرک است. این باکتری انسانها و گونه های مختلفی از حیوانات را تحت تاثیر قرار می دهد بویژه طوطی سانان ( طوطی) و گنجشک سانان( فنچ و قناری). این باکتری در روده کوچک( ژژنوم و ایلئوم) و کولون ( روده بزرگ) زندگی می کند و به صورت فلور طبیعی بسیاری از پرندگان بشمار می رود. نگه داری پرندگان وحشی به صورت آزاد باعث گسترش بیماری و انتقال بیماری به صورت دهانی- مدفوعی می شود. علائم کلینیکی این بیماری هپاتیت، بی حالی و رخوت، از دست دادن اشتها، کاهش وزن و اسهال زرد است. مرگ و میر هم ممکن است دیده شود. این بیماری ممکن است در اثر خوردن پرندگان مریض و یا فراورده های آنها به انسان منتقل شود. علائم آن دل درد، تب، اسهال و سر درد در 2 تا 5 روز ادامه خواهد داشت. زنهای آبستن، افراد ضعیف و افرادی که ایمن ضعیفی دارند بیتر در معرض خطر هستند. افرادی که با مرغ و پرندگان خانگی سر و کار دارند در وحله اول خطر هستند. تست های خونی و جدا سازی ارگانیسم ازمدفوع و کشت آن برای تجویز دارو استفاده می شود. بهبودی با درمان با آنتی بیوتیک ها و استراحت ،7 تا 10 روز انجام می شود. نیوکاسل: عامل بیماری نیوکاسل، پارامیکسو ویروس است که پرندگان و انسانها را بیمار می کند. این بیماری بیشتر در بین پرندگان وحشی عمومیت دارد. ویروس این بیماری از طرق دهانی، تنفسی و از طریق مدفوع منتقل می شود. علائم این بیماری، نشانه های تنفسی، اسهال و علائم عصبی از قبیل فلجی، سر نافرم( کله بادی)، حرکات چرخشی به دور خود و حمله بیماری به صورت یکدفعه می باشد. بعض از پرندگان زنده خواهند واند ولی تعدادی از آنها خواهند مرد. افرادی که در خطر هستند معمولا افرادی هستند که با پرندگان و یا محصولات آنها سر و کار دارند. دوره کومون این بیماری فقق یکی دو روز است. کونژکتیویت و تب و لرز و بی حالی از علاءم این بیماری در انسان است. بازگشت سلامتی حدود 3 هفته طول خواهد کشید. تشخیص قطعی این بیماری در انسان و یا پرندگان با جدا کردن این ویروس می باشد. درمان خاصی برای این بیمار وجود ندارد و با درمان های حمایتی مثل نوشیدن آب زیاد، استراحت و غذا های مناسب می توان به بهبودی نسبی رسید. سل مرغی : توسط مایکو باکتریوم ویوم ایجاد می شود که نزدیکی زیادی با باکتری سل انسانی و گاوی دارد.در پرندگان M.avium سبب بیماری ناتوان کننده مزمنی با ندول های سلی می شود. در انسان عفونت M.avium یابه صورت تنفسی در کودکان ویا بصورت موضعی در بزرگسالان بروز می کند که که با تورم گره های لنفاوی ناحیه همراه است. ایجاد عفونت در افرادی که کمبود ایمنی دارند به صورت حادتر است. M.avium از طریق خوردن غذا و یا آب گسترش می یابد. گله های مرغ بایستی نابود شود. در حالی که بیشتر مایکو باکتریوم ها با آنتی بیوتیک ها قابل درمان هستند، عفونت M.avium استثنا است. اگر پرنده ای در گله شما دچار این بیماری شد بلافاصله آن را از گله خود جدا کنید. سه نوع نشانه مختلف از این بیماری گزارش شده است : 1- نوع کلاسیک آن که همراه با ندول ها و گرانول هایی در تمامی ارگانیسم هاست. 2- نوع دوم آن همراه با ایجاد زخم در لوله های گوارشی است. در این نوع مقدار زیادی از این باکتری در مدفوع دیده می شود. 3- اشخیص این فرم بسیار مشکل است زیرا که این فرم نشانه های بارزی برای تسشخیص وجود ندارد. این فرم بیشتر در قناری و فنچ ها رخ می دهد. M.avium بسیار به آنتی بیوتیک ها مقاوم است. در انسان برداشت گره های لنفاوی بوسیله جراحی اغلب برای درمان عفونت ضروری است. مردمی را که دچار سل انسانی هستند، نباید هرگز اجازه بدهید آنها به سالن های شما وارد شوند.

راه درمان سرماخوردگی در کبوتر

دکتر مهرداد حلوایی — Sat, 30 Apr 2011 18:02:09 GMT

سرماخوردگی در کبوتران همیشه یکی از دغدغه های کسانی است که از کبوتر نگهداری میکنند.

برای شناسایی و درمان این عارضه اپیدمیک در کبوتران این مقاله را بخوانید.

بیماری ریسپریتوری(RESPIRATORY) یا اصطلاحا سرماخوردگی کبوتر:این بیماری بیشتر هنگامی پدید می آید که جمعیت زیادی از کبوتران با هم در ارتباط باشند.این مرض شامل تعدادی از باکتریهای بیماریزا می باشد که در نقاط مختلف بدن کبوتر ایجاد بیماری می کنند.

علائم این بیماری شامل:تب-سرماخوردگی-سردرد-گلودرد و درد در دیگر نقاط بدن کبوتر است.یکی از مهمترین علائم این بیماری تجمع ماده ای لزج در چشم وبینی و ورم چشم است.

این بیماری می تواند با تضعیف سیستم ایمنی بدن پرنده موجب ایجاد امراض دیگر هم شود.ضمنا گاهی از بینی کبوتر آب قرمز یا زرد رنگی بیرون می آید که از طریق آن می توان پی به این بیماری برد.

همچنین زخم یا کبودیهای زرد یا قرمز رنگ در زیر شکم پرنده به چشم می خورد.بعضا در این بیماری دیده شده که حیوان برای تنفس با مشکل مواجه است.

درمان:خورادن پودر تتراسایکلین بصورت یک گرم در یک لیتر آب بمدت ۳ تا ۵ روز.اگر درمان فوق مفید واقع نگردید ۰.۲ سی سی تایلوزین ۵درصد را بمدت ۲ روز(هر روز ۰.۲ سی سی) را در عضله پرنده تزریق نمایید.

نرمی استخوان در قناری

دکتر مهرداد حلوایی — Thu, 24 Feb 2011 18:53:39 GMT

تماس مکرری با بنده در خصوص بیماری عدم تعادل قناری در قفس گرفته میشود. باید به این نکته اشاره داشت که این بیماری میتواند علل زیادی داشته باشد در ذیل به یکی از علل های عدم تعادل و یا ضعف در ایستادن پرنده اشاره شده است. بیماری نرمی استخوان

علایم این بیماری : در این بیماری بیشتر پاها ، انگشتان و بالهای پرندگان جوان دچار نرمی و کجی میگردد
علل بیماری : کمبود ویتامین ها مخصوصا ویتامین D
مداوای بیماری : استفاده از ویتامینD ، ویگانتول (Vigantol ) یا تریگانتول (Trigantol) .
این بیماری در جوجه قناری هایی دیده می شود که پدر و مادر آنها در اتاق های تاریک و بدون استفاده از اشعه مستقیم آفتاب و هوای تمیز و آزاد نگهداری می شوند.
علامت: علائم این بیماری عبارت است از بی حسی و معیوبی پا یا بال جوجه که بدون اراده و اختیار او به این طرف و آن طرف کشیده می شود. این بیماری متاسفانه قابل درمان نمی باشد. پدر و مادر چنین جوجه ای را باید فورا به قفس مخصوص پرواز بازگردانید و قفس آنها را در معرض تابش اشعه آفتاب قرار داد و از حمام و ورزش بسیار استفاده کرد. با رعایت شرایط گفته شده و بهداشت قفس و تغذیه این بیماری برطرف خواهد شد

Canary rickets

روشهای درمانی برای بیماریهای پرندگان خانگی

دکتر مهرداد حلوایی — Fri, 28 Jan 2011 19:44:31 GMT

برای نگهداری از پرندگان در منازل بایستی به بیماریهایی که بعضا امکان دسترسی فوری به دامپزشک را ندارید آگاهی داشته باشید.

ولی به این نکته توجه داشته باشید که از خود درمانی و ادامه درمان جدا خودداری نمایید.

و در نظر داشته باشید

که مانند انسانها جانوران نیز نیاز به پزشک خود دارند.(دامپزشک)

نویسنده

رشد بیش‌ از حد ناخن‌ها و منقار: در صورت‌ بروز این‌ پدیده‌ باید از محلی‌ که‌ فاقد عروق‌ خونی‌ هستند کوتاه‌ شوند.
سرماخوردگی‌: نشانه‌های‌ این‌ بیماری‌ تب‌، کاهش‌ اشتها و حرکات‌ مداوم‌ دم‌ است‌. بیماری‌ در صورت‌ پیشرفت‌ به‌ذات‌الریه‌ منتهی‌ می‌شود. علاوه‌ بر درمان‌ دارویی‌ باید دمای‌ اتاق‌ را تا 27 درجه‌ سانتیگراد بالا برده‌ و ثابت‌ نگه‌ داشت‌. به‌اشتها آمدن‌ پرنده‌ تأثیر زیادی‌ در بهبودی‌ دارد بنابراین‌ باید غذاهای‌ مورد علاقه‌ پرنده‌ به‌ همراه‌ ویتامین‌ B به‌ آن‌ داده‌ شود.
بیماری‌ پسیتاکوز: اهمیت‌ این‌ بیماری‌ در قابلیت‌ انتقال‌ آن‌ از مرغ‌ عشق‌ (و سایر طوطی‌ها) به‌ انسان‌ می‌باشد. برای‌جلوگیری‌ از این‌ امر، مرغ‌ عشق‌ را از جاهای‌ کاملا مطمئن‌ خریداری‌ کرده‌ و در صورت‌ مشاهده‌ علائمی‌ چون‌ لاغری‌،کسالت‌، آب ریزش‌ از بینی‌ و اسهال‌ سبز ضمن‌ قطع‌ تماس‌ با پرنده‌ به‌ دامپزشک‌ مراجعه‌ کنید.

درمان بیماری

سرماخوردگی مرغ عشق:
لازم نیست حتما هوای سرد باشد یکی از عواملی که باعث سرماخوردگی مرغ عشق میشود ، جریان تند هواست. پس باید سعی کنید چه در تابستان و چه در زمستان پرنده را در دمای متوسط و جایی قرار بدهید که جریان هوا شدید نباشد.
نکته : سعی کنید از همان اول که پرنده را خریداری میکنید ، قفسش را در یک محل ثابت بگذارید و جابجا نکنید. پس جایی را در نظر بگیرید که شرایط فوق را داشته باشد.

درمان سرما خوردگی :وقتی پرنده سرما خورد در کمتر مواقعی بهبود میابد بنابراین پیش گیری بهتر ازدرمان است .
ولی اگه سرما خورد :

1_ پرنده مریض را سریعا از قفس بیرون آورده و در یک قفس دیگر قرار دهید (تنها).

زخم و عفونت آن : 2_ قفس را به یک جای گرم ببرید. این مکان نباید شلوغ و پر سر و صدا باشد. 3_در این زمان به هیچ عنوان سبزی و میوه به پرنده ندهید. 4_در ظرف آب پرنده بیمار، روزی نصف قرص جوشان مولتی ویتامین ( یا 12 قطره ) و نصفی هم کلسیم جوشان بریزید. 5_ آنتی بیوتیک ضروریست؛ از داروخانه های دامپزشکی شربت آنتی بیوتیک تهیه کنید اگر امکانش نبود از شربتهای خوراکی آنتی بیوتیک انسانی ، 10-12 قطره در ظرف آب بریزید. ولی هر روز این کار را تجدید کنید. در صورت نبود شربت ، قرص اریترومایسین را کوبیده و با آب ولرم مخلوط کنید ( برای هر روز نصف قرص کافی می باشد ) ، وقتی خوب رقیق شد ، با قطره چکان ، 4-5 قطره در دهان پرنده مریض بچکانید.

1_اولا قفس پرنده زخمی را حتما عوض کنید.

3_ویتامین را فراموش نکنید؛ سبزی (جعفری و شوید و هویج) و میوه (سیب) حتما درون قفس بگذارید. 4_پماد تتراسیکلین چشمی را هر 6 ساعت به آرامی ( خیلی آرام و با احتیاط ) به محل زخم بمالید ، طوری که کاملا جذب شود. 5_نگذارید در این مدت ( تا بهبودی کامل ) به او استرس وارد شود. 2_از داروخانه یک شربت آموکسی سیلین یا یک شربت آنتی بیوتیک دیگر تهیه کنید و در ظرف آب بریزید و هر روز آب درون ظرف را عوض کنید.

علائم گیر کردن تخم و راه درمان آن :
محل اتصال دم به بدن پرنده از پشت برجسته میشود زیر شکمش هم باد می کند ، دم هم آویزان میشود و پرنده آنقدر بی حال میشود که نخواهد توانست روی میله بنشیند و در کف قفس مینشیند میاد کف قفس
برای کمکهای اولیه ، کمی محل بیرون آمدن تخم را با روغن مایع چرب کنید؛ کمی روغن را با انگشت به موضع بزنید و خیلی آرام و با ملایمت ماساژ دهید.پرنده را گرم نگه داشته و سریعا به دامپزشک متخصص پرندگان مراجعه کنید.
نکته: کمبود کلسیم و مواد معدنی دلیل گیر کردن تخم در بدن مرغ عشق و سایر پرندگان میباشد ، چون پوسته آهکی تخم نرم می ماند و به همین سبب پرنده نمی تواند با فشار معمول زایمان، تخمگذاری کند.
پیشگیری : رژیم سرشار از کلسیم (کف دریا) و ویتامین + سبزیجات و میوه جات تازه

اسهال :
نشانه بارز سرماخوردگی یا خوردن غذای فاسد است پس توصیه می شود که ( پرنده های سالم را از مریض جدا کنید)

یبوست:
به علت هضم نشدن غذا ( ناشی از یبوست) حالت تهوع در پرنده ایجاد شده و استفراغ می کند. یبوست می تواند به دلیل کمبود سبزی و میوه در غذای پرنده باشد. درمان یبوست اگر به این دلیل باشد اکثرا به این صورت انجام میگردد : 2-1 قطره روغن زیتون را با قطره چکان روی زبان پرنده بریزید. اگر بعد از یک تا دو ساعت، دفع مدفوع راحتتر نگردید، دوباره کار را تکرار کنید . اما بیش از دوبار در یک روز این کار را انجام ندهید.

با تشکر از دکتر علی مولایی

پرکنی و پر ریزی بیماری در خانواده طوطی سانان

دکتر مهرداد حلوایی — Fri, 28 Jan 2011 19:28:20 GMT

این مطلب را همکار گرامی جناب آقای دکتر علی مولایی در مورد پر کنی خانواده طوطی سانان نوشته است .ضمن تشکر از این عمل ایشان توجه خوانندگان گرامی را به این مطلب جلب مینمایم.

که نگهداری از پرندگان بایستی در شرایط ویژه و اصولی انجام گردیده و از فقط در فکر آن نباشیم که جانوری را در قفس نگهداری کنیم.

نویسنده

خودخوری یا پرکنی طوطی

علل این عارضه بسیار وسیع می باشد

نام صحیح این سندرم feather plucking یا self-plucking است که در واقع یکی از اقسام cannibalism محسوب می شود و اسم پرکنی در این مورد بی معنی به نظر می رسد.

این عارضه یک سندرم با علل مختلف است و در طوطی ها شایع میباشد. از جمله عوامل مهم در بروز آن میتوان به دلتنگی، نداشتن جفت یا مصاحب ، استرس و بروز تغییرات در محیط (مانند تغییرات در تغذیه، مکان، فعالیت یا ورود افراد جدید به محیط که توجه صاحب پرنده را بیشتر جلب کند) اشاره کرد. ممکن است پرنده این عمل را از پرنده دیگری یاد گرفته، تکرار کند. در مورد طوطی هایی که بیشتر وقت خود را در یک قفس کوچک گذرانده و فعالیت کمی دارند، این عارضه میتواند بخشی از سرگرمی آنها باشد. بسیاری از پرندگان این عمل را در تنهایی یا در شب انجام می دهند.بنابراین این عدم مشاهده پرکنی توسط طوطی، دلیلی بر رد آن نیست. در این حالت، الگو و نواحی ریزش پر به تشخیص عارضه کمک می کند.اگر روی سر و گردن پوشش کامل باشد، ولی منطقه دیگری از بدن (بویژه سینه و شکم)فاقد پر بوده هیچ نشانه ای از بیماریهای التهابی پوست وجود نداشته باشد، باید دردرجه اول بروز عارضه پرکنی مشکوک شد. اولین قدم برای تجزیه و تحلیل محیط زندگی پرنده بویژه در مراحل اولیه بروز عارضه است. به حداقل رساندن عوامل فیزیکی یا روانی ،اصلاح محیط و غذا و یا تغییر محیط ، افزودن غذاهای کمکی(مثل میوه و سبزی)، فراهم کردن اسباب بازیهای بی خطر و شاخه های درخت تمیز تا پرنده از منقار خود بیشتر استفاده کند، در درمان موثر است.در صورتیکه تمام راهها به شکست منتهی شوند میتوان از گردنبند الیزابت (به شکل مخروط ناقص که به پرنده اجازه نمی دهد به بدن خود دسترسی داشته باشد) استفاده کرد.همراه با این تغییرات میتوان از داروهایی نظیرفلوگزتین نیز استفاده کرد . برای تسریع در رشد مجدد پرهای جدید بهتر است مکملهای ویتامین دار به جیره اضافه شود .

همه چیز در مورد پرکنی پرندگان (self feather plucking)
1-ECTOPARASITES
به عنوان اولین عامل انگل های خارجی را می توان نام برد.این انگل های خارجی شامل مایت-شپش-مگس‌-پشه-کنه هستند.

2-ENDOPARASITES
عامل دوم انگل های داخلی هستند.مهم ترین آنها بدون شک GIARDIA است که با آسیب رسانی در روده ها پرنده (بخصوص عروس هلندی) را وادار به آسیب رسانی به پرهای ناحیه شکم و پهلوها می کند.(ناحیه ای که روده زیر آن ناحیه تخریش شده است)

3-SKIN INFECTION
عامل سوم انواع عفونت های پوستی شامل عفونت های ویروسی-عفونت های باکتریایی-عفونت های قارچی می باشد.که پرنده اقدام به کندن پرهای ناحیه می کند که پوست عفونی می باشد.

4-IATROGENIC
عامل چهارم هم شامل اصلاح پر به صورت نامناسب است.در این مورد صاحب پرنده با اصلاح نامناسب پرها پرنده را وادار به جویدن پرهای ناحیه اصلاح شده می کند.

5-BEHAVIOURAL
عامل پنجم مشکلات رفتاری است.پرنده افسرده-پرنده حاضر در محیط جدید-پرنده طرد شده-پرنده عصبی و نهایتا به صورت کاملا عادتی در این گروه قرار می گیرند.

6-ORGANOPATHY
عامل مسبب ششم آسیب های وارده به هر دلیل به ارگان های داخلی بخصوص کبد می باشد.

7-HEAVY METAL POISONING
عامل هفتم مسمومیت با فلزات سنگین بخصوص سرب و روی است.میله های قفس و گلوله های حاوی سرب بلعیده شده توسط پرنده از موارد شایع می باشد.

8-PSITTACOSIS
عامل هشتم بیماری سیستمیک-عفونی psittacosis است.در این بیماری ابتدا پرها کیفیت خود را از دست می دهند سپس پرنده اقدام به کندن آنها می کند.

9-SALMONELLOSIS
عامل نهم بیماری سیستمیک-عفونی salmonellosis است.

10-HORMONAL
عامل دهم مشکلات هورمونی در پرنده می باشد.

11-ENVIRONMENTAL CONTAMINANT
عامل آخر هم آلودگی های محیطی بخصوص نیکوتین است.این مورد در پرندگانی که صاحب سیگاری دارند شایع است.

شوفاژ یکی از عوامل مهم در عصبی و پرکن شدن طوطی ها است

استفاده از شوفاژ در خانه هایی که ازطوطیهایی مانند کاسکو نگهداری می کنند اصلا مناسب نیست.

گرمایی که از شفاژ تولید می شود کاسکوها را عصبی می کند و باعث خشک شدن پرهای کاسکو می شود. می بایست در فصول سرد از بخاری استفاده کنید و روی بخاری همیشه یک ظرف اب باشد . مهم نیست که بجوشد فقط همینکه همیشه یک ظرف اب باشد تا هوا را کمی مربوب کند کافیست.

اگر کاسکو را در منزلی که دارای شوفاژ است قرار دهید بی گمان پس از مدتی به عارضه پرکنی مبتلا خواهد شد.

در عکس بالا مشاهده می کنید که یک طوطی تا چه حد به خود اسیب رسانده. مواردی که نهایتا با بیرون کشیدن احشاء توسط خود پرنده همراه بوده است نیز مشاهده شده است.

اموزش درمان پرکنی طوطی خاکستری و سایر طوطی ها

درمان پرکنی یک طوطی که معمولا طوطی خاکستری است کار هرکسی نیست در ابتدا می بایست علت و ریشه این بیماری روانی را یافت. همه طوطیان چه کوچک و چه بزرگ حتما باید جفتی مناسب داشته باشند در غیر این صورت افسرده و کسل خواهند شد در بسیاری از موارد هنگامی که شخصی طوطی خود را دست اموز و اهلی می کند اما پس از گذشت مدتی مثلا چند ماه یا چند سال دیگه اون علاقه و عشق را به پرنده خود نمی دهد و با توجه به اینکه معمولا طوطی ها جفت خود را جدایی ناپذیر می دانند و تا اخر عمر به جفت خود وفادار می مانند موضوع کم توجی صاحب به حیوان حتی به میزان کم هم که باشد فورا موجب عصبی شدن طوطی می شود. جاندارانی که از هوش بالایی برخوردارند مانند انسانها یکبار برای همیشه جفت خود را انتخاب می کنند !! طوطی سانان با توجه به هوش زیاد و طول عمر طولانی ده ها سال و گاه بیش از 130 سال در کنار یکدیگر زندگی می کنند.

استفاده از قرص ها و داروهای ارام بخش مرود است حتی به میزان کم

و اما راه های درمان همانطور که گفته شد شما در ابتدا می بایست علت را جستجو کنید گاه یک مسافرت یک یا دو روزه و تنها گذاشتن طوطی در خانه موجب به وجود امدن این حالت روحی و روانی یعنی پرکنی می شود. استفاده کردن از گردن بند الیزابت که احتمالا با این وسیله اشنائی دارید به هیچ عنوان کارامد نیست و تنها طوطی شما را عصبی تر خواهد کرد فراموش نکنید که قراره این بیماری را درمان کنیم نه انکه جلویش را بگیریم ! پس گردن بند الیزابت مردود است حالا به سوراغ اسپری ضد پرکنی می رویم این اسپری را مدتی قبل به صورت سفارشی برایم تعداد کمی اوردند. من این اسپری را همراه یک دارو به صاحب طوطی بیمار می دادم دارو را در ظرف اب حل می شد و سرعت رشد پرها را بالا می برد. اسپری را هم به زیر سینه و نقاطی که توسط طوطی کنده و جویده شده می بایست می زدند تا تلخی شدید و در عین حال بی خطر بودن باعث جلوگیری از ادامه پرکنی شود. جهت تهیه اسپری به

البته همانطور که قبلا ذکر کردم علل مختلف این بیماری را در ابتدا پیدا و سپس اقدام به درمان باید کرد. به طور مثال اگر مکان نگهداری و صاحب طوطی عوض شده می بایست فورا نزد صاحب قبلی خود بازگردد یا اگر در طول روز بیش از 1 ساعت در خانه تنها می ماند بدانید که روشن کردن رادیو و تلویزیون و ... فایده چندانی نخواهد داشت می بایست طوطی را به کسی یا جایی ببرید که حوصله اش سر نرود. ضمنا طوطی ها خصوصا طوطی های بزرگ که معمولا در خانه تنها نگهداری می شوند اصلا خوششان نمی اید غیر از خودشان حیوان دیگری نزد صاحبشان نگهداری شود خصوصا پرنده گاه با سگ ها کنار می ایند.

و اما یک راه ساده دیگر برای درمان در این روش یک اسپری ابپاش که معمولا برای گل و گیاه یا ارایشگاه ها استفاده میشود احتیاج دارید حالا درون این ابپاش را سرکه سفید بریزید و با کمی اب حل کنید و به پرهای طوطی خود این محلول را اسپری کنید !!. این روش را از یک استاد قدیمی کاسکوباز یاد گرفتم و تا امروز کسی نمی دانست من می تونستم همین روش را به شما بفروشم !! اما همه چیز پول نیست.

طوطی شما عضوی از خانواده شماست انرا به دست هر کسی نسپارید. بعضی دامپزشکها پرهای طوطی را با دست می کند عملی کاملا غیر انسانی و غیر علمی است و فایده ای ندارد.

از اسباب بازیهای زیبا و کارامد که طوطی به انها علاقه داشته باشد هم جهت سرگرم کردن طوطی خود استفاده کنید.

می توانید یک طوطی دیگر را هم دست کم برای امتحان برای مدتی به خانه بیاورید این احتمال هست که طوطی شما با او سرگرم شود و دست از پرکنی بردارد. اگر هم جواب نداد باز طوطی دیگری را جایگزین کنید. احتمالا توجه طوطی اصلی که شما انرا دوست دارید به شما کم خواهد شد و با طوطی جدید سرگرم می شود.

توضیحات بیشتر پیرامون بیماری روانی افسردگی طوطی

کاسکوی پرکن و راه های درمان پرکنی کاسکو و سایر طوطیها

(دلایل و پیشگیری از جویدن پرها)

چگونه از این بیماری که کاسکو پرهای خود را می کند و با منقار خود پرها را قیچی می کند مقابله کنیم؟

شروع بیماری از زیر سینه اغاز می شود یعنی طوطی شروع به کندن پرهای سینه می کند پس از مدتی طوطی سوراغ بالها خواهد رفت. این بیماری بسیار رایج و خطر ناک است و پرها رویش مجدد نخواهند داشت چون فورا به وسیله طوطی جویده می شوند. اغلب علل این حالت که پرنده پرهای خود را میکند !

سر رفتن حصله ، عدم ازادی عمل و تحرک کافی و ارتباط نداشتن است که موضوع بسیار مهمی است و باید پیش گیری کرد یعنی نباید پرنده را تنها گذاشت و باید موجبات سرگرمیش را فراهم نمود.

جویدن پرها از جمله بیماریهایی است که تعدادی از طوطی ها به علتهایی که اشاره شد بدان مبتلا می شوند. بطور قطع ایجاد این وضعیت اختلالی در پرنده ریشه ای روحی و روانی دارد که انرا می توان با جویدن ناخن در انسان مقایسه کرد اما این بیماری کندن و جویدن پرها فقط میان منقار کج ها یعنی طوطیان دیده میشود که به صورت انفرادی نزد انسان نگهداری می شوند. خصوصا طوطیان بزرگ و حتما توجه داشته باشید که این بیماری کشنده است. هچنین ارزش پولی طوطی شما را بسیار پایین می اورد مثلا اگر ۵۰۰ هزار تومان قیمت داشته باشد هنگامی که دچار این بیماری می شود قیمتش شاید به ۸۰ هزار تومان برسد . اما چیزی که مهمه این است که با فراهم اوردن سرگرمی هایی مثل یک جفت مناسب (که البته انتخاب یک کاسکویی که بخواهد کاسکوی ما را از تنهایی در بیاورد هم کار ساده ای نیست) چون ممکنه از یکدیگر خوششان نیاید یا مثلا هر دو نر باشند !.

پس بهترین راه همین ات که وقت زیادی را برایش بگذارید و اجاه ندهید کار به اونجا برسه که به فکر کندن حتی یکی از پرها بیفته.

و اما راه های درمان پرکنی کاسکو

۱. در طول روز خیلی باید به کاسکو نزدیک باشید

۲. اجازه دهید از قفس بیرون بیاد و اسباب بازی را برایش بیرون از قفس فراهم کنید.

۳. کاسکو را در جای گرم مانند کنار بخاری قرار دهید و یک روز درمیان روی پرهایش با ابپاش اب بپاچید تا خیس شود اما تو خیس کردنش زیاده روی نکنید. انقدری که پرهاش از حالت خشکی در بیاد کافی است.

۴. یکی از دلایل پرکنی کاسکو نرسیدن مواد مورد نیاز و ضروری برای بدن می باشد که انها در طبیعت پیدا می کنند و می خورند. حالا شما می بایست این غذاهای تقویتی که خیلی زود پرهای طوطی شما را از حالت خشکی در می اورد و باعث خوشرنگ شدن و نرم شدن و سریعتر رشد کردن پر و بال می شوند را از بخش فروش خریداری کنید.

خریدن اسباب بازی ها و غذاهای تقویتی باعث کمتر شدن افسردگی و کمتر شدن عصبی بودن کاسکو یا هر طوطی پرکن دیگری مثل کاکادو یا .... می شود.

۵. راه دیگر هم هست: اسپری المانی جدید که به پرهای کاسکوی پرکن می زنید و کاسوی شما دیگه پرهاشو نمی کنه.

گردنبند الیزابت هم موجود است. اما فایده ای ندارد و طوطی شما بیشتر عصبی میشه